خـیـــــلــــی اتـــفــــاقــــــی...!!!

 

 

 

 

                        خیلی اتفاقی٬ خیلی اتفاق ها افتاد!

 

                        خیلی اتفاقی٬ خیلی راه ها را رفتم!

 

                        خیلی اتفاقی٬ دوستانی پیدا کردم...

 

                        خیلی اتفاقی٬ حرف هایی زدم...

 

                        خیلی اتفاقی٬ حرف هایی شنیدم..

 

                        خیلی اتفاقی٬ پا به مکان های مهمی گذاشتم...

 

                        خیلی اتفاقی٬ تجربه هایی بدست آوردم...

 

                        خیلی اتفاقی٬ چیزهایی آموختم...

 

                          

                                   و خیلی اتفاقی فهمیدم که هیچ کدام اتفاقی نبودند!

 

 

       اتفاق

 

        بیفت!

 

       همیشه...

 

        اتفاق خوب زندگیم!

 

                   !!!

 

 

 

 

(روزهای مهم و اتفاقات مهمی رو پشت سر گذاشتم! مهم! چون یاد گرفتم تا وقتی که نتونم اتفاقات زندگیم رو خودم بسازم و هدایت کنم آدم نمی شم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!)!!!

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در سه شنبه 15 مرداد1387 ساعت 6:43 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

یه غزل ترانه:

                          

                            رفـتــی قــاصــدک بــکــاری و هنــوز نیـومدی

                           

                             گفتــی سـوغــاتــی میـاری و هنـوز نیومـدی

                         

                             تا بـهـم رسیـدی گفـتی یکی بـود یکی نبــود

                            

                             رفــتـی روزی روزگــاری و هــنــوز نــیـومــدی

                           

                             گفتـی خـاطـره عزیزه٬ تو خودت گفتـه بــودی

                           

                             که بـاهـام خـاطـره داری و هـنــوز نـیـــومـدی

                           

                             مـن غــزل نگفته هامو واسه تو خـوندم و تــو

                           

                             رفـتـی شــعـراتـو بـیــاری و هـنـوز نـیـومـدی

                           

                             بیـا حجم قصه مون زیــاد شده٬ یا شایــدم...

                           

                             کمـه اینـقــدر بـی قــراری و هـنـوز نیـومـدی؟

 

 

                                                                            لیـــــلا جوشقــانـی

 

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در دوشنبه 17 تیر1387 ساعت 11:36 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

سلام به همه ی دوستان با محبت و با معرفت!!!

.

این پست جهت معذرت خواهی به خاطر عدم آپ!!!

 و عدم سر زدن به شما دوستان گرامی و عزیز است!!!!

.

ناگهان! سرم به طرز وحشتناکی شلوغ شد! اومدم غیبتم رو موجه کنم!!!! لطفا" بپذیرید!!!

.

پیشاپیش متشکرم!!!

.

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در سه شنبه 11 تیر1387 ساعت 0:48 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

 

                          چه بی رحمانه تو را می خواهند...!

 

                            این خواستن عشق نیست...

 

                           چون من می دانم "عشق سراسر احترام است"...

 

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در چهارشنبه 25 اردیبهشت1387 ساعت 11:17 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

فکر کنم پست قبلی فقط برای خودم نا مفهوم بوده!!! همه فهمیدن حرفم رو... جز خودم!!!

لازمه یه کم با "خودم" حرف بزنم... با هم آشنا بشیم!!!...  من با خودم!

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در پنجشنبه 19 اردیبهشت1387 ساعت 12:29 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

                خودت غم و غصه زیاد داری...

 

                 می دانم!

 

                حوصله ی غم و غصه ی مرا نداری...

 

                 می دانم...

 

                 پس چیزی نمی گویم...

 

                 ...

 

 

                         از خستگی ها گفتن چه فایده؟

 

                                     ... جایی که خدا هست جای شکایت نیست!

 

************************************************************************

 

 

     (ببخشید اگه مفهوم نیست!!!)!!!

 

     اتفاقات بهتر خواهد افتاد...!

 

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در شنبه 14 اردیبهشت1387 ساعت 0:51 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

               

 

 

 

                    توقعم از "خودم" بالا رفته...

 

                     بدون نردبان!

 

                     بدون طناب!

 

                    حتی کسی برایش قلاب نگرفته!!!

 

                                 رفته و رفته...

         

                     و به چیزی نرسیده...

 

                                                 پزشک حاذقی دارم٬

 

                                                  دردم را نگفته می داند...

 

                                                  با تواضع که بروی

 

                                                                  حق ویزیت نمی خواهد...

 

                                                                   نوبت نمی خواهد...

 

                                                                   نسخه نمی پیچد...

 

                                    امر می کند باش و می شوی!

 

                                                                    هر چه بخواهی...!

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در شنبه 31 فروردین1387 ساعت 10:56 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

                این دفعه با یه ترانه از خودم اومدم!

 

 

                  

                    واسه تصور چشـــات ٬ بازم چشــامو بستــم

 

                    قلــــــب سکوت تلخمو با یه سلام شکستم

 

                    منتــــــظر جوابتــــــــم٬ حتی اگه نبــــــاشی

 

                    حتی اگه کم بمونــــم ٬ تو جزء خیــلیــا شی

 

                    سلام من به تو ٬ نه چون بهونـــــــه ی کلامه

 

                    چشام که مات چشماتن نیت شون سلامــه!

 

                    سلام بی قراریـــام٬ به قلب بی غـــــــــرورت

 

                    ذوب شده قندیـــل دلم٬ با خنده های خوبــت

 

                     تو سرزمین دوستی مون ٬جاده پر از بهــــاره

 

                     بمون سبـــد سبـــد دلم٬ واست ترانــه داره...

 

 

 

 

 

(این ترانه متن سلام مجری برنامه "یه سبد ترانه"-رادیو جوان- بود که هفته ی پیش قسمت آخرش پخش شد)

(البته چون این ترانه برای رادیو گفته شده-واشعار رادیویی باید سهل الانتقال باشه- مفهوم سنگین و تعابیر شاعرانه زیاد نداره!!! گفتم بدونید عمدیه!!)

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در جمعه 23 فروردین1387 ساعت 11:41 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

        

           با یه جمله ی تکراری شروع می کنم:

          

      " عمر چه زود می گذرد"...

      

       اعداد سن مان چه زود بزرگ می شوند...

 

       با این که٬ یک سال طول می کشد تا به اضافه ی "یک" شوند!

 

  اما...

 

       برای ماندن نیامده ایم!

 

       برای "کوچک" ماندن نیامده ایم!

 

                                            آمده ایم که بگذریم...

           

                                            از پستی ها به بلندی ها...

 

                                            از حقارت ها به قدرت ها...

 

         آمده ایم که "برسیم"!

 

         "کال" نمانیم!!!

 

*******************************************************************************

                             

                                   ۱۸ فروردین اتفاق افتادم!!!

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در یکشنبه 18 فروردین1387 ساعت 0:0 قبل از ظهر موضوع | لینک ثابت

 

 

                 

          

                " هر حرکت انسان مقدس است و عواقب بی شمار خود را دارد"

 

 

                                 ...............مداد باشیم!!!!!!!!!!!!!!!!!...............

          

              ۵ درس از مداد:

             ۱. می توانی کارهای بزرگ بکنی٬ اما نباید هرگز فراموش کنی دستی وجود دارد

             که حرکت تو را هدایت می کند٬ اسم این دست خداست.

             او همیشه باید تو را در مسیر اراده اش حرکت دهد.

 

              ۲. گاهی باید از آنچه می نویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی.

              این باعث می شود مداد کمی رنج بکشد٬ اما آخر کار٬ نوکش تیز تر می شود.

             پس بدان که باید رنج هایی را تحمل کنی٬

              چرا که این رنج ها باعث می شود انسان بهتری شوی.

 

              ۳. مداد همیشه اجازه می دهد برای پاک کردن یک اشتباه٬ از پاک کن استفاده کنیم.

              بدان که تصحیح یک خطا٬ کار بدی نیست.

               در واقع برای این که خودت را در مسیر درست نگه داری مهم است.

 

              ۴. چوب یا شکل خارجی مداد مهم نیست. زغالی اهمیت دارد که داخل چوب است.

              پس همیشه مراقب باش درونت چه خبر است.

 

            ۵. مداد همیشه از خود اثری به جا می گذارد.

            بدان هر کار در زندگی ات می کنی ردی به جا می گذارد

             و سعی کن نسبت به هر کاری که می کنی٬ هشیار باشی و بدانی چه می کنی.

 

 

                                                                      "پائولو کوئلیو- چون رود جاری باش"

 

 

 

نوشته شده توسط لیلا جوشـقانی در سه شنبه 13 فروردین1387 ساعت 6:30 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت